پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مطالعات فرهنگ و هنر آسیا 2716-9839 2 1 2020 08 22 The manifestation of culture in Iranian and Indian folk tales نمود فرهنگ در داستان های عامیانة ایرانی و هندی 199 232 5153 10.30465/acas.2020.5153 FA مریم شریف نسب استادیار زبان و ادبیات فارسی، پژوهشکده زبان و ادبیات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران رعنا جهاندیده دانش آموخته کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران Journal Article 2020 04 06 <span>Folk tales have always been explored in many ways. One of the viewpoints that can be explored in folk tales is the attention to cultural similarities and differences between folk tales in the two countries. Because folk tales show an unadorned picture of people's lives, these studies can reveal a profound understanding of the cultures of different ethnicities.</span><br /><span>The structure and content of each story have its cultural components. In this research, the structure and content of folk tales of Iran and India have been studied using conventional qualitative content analysis method.This study is based on twenty stories (ten stories from each country) in elements such as plot, active characters, structure, subject, and theme. The result shows that despite many similarities, there are fundamental differences in the structure, characters and content of the two countries' tales that represent the different cultural origins of the two nations.</span><br /><span>Keywords: Folk Stories, Structure, Content, Conventional Content Analysis, Indian Tales, Iranian Tales</span> قصه‌های عامیانه همواره از جهت‌های مختلفی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. یکی از دیدگاه‌هایی که می‌توان قصه‌های عامیانه را بررسی کرد، توجه به شباهت‌ها و تفاوت‌های فرهنگی بین قصه‌های عامیانه دو کشور است. به این دلیل که قصه‌های عامیانه تصویری بدون تزئین از زندگی مردم را نشان می‌دهد، این بررسی‌ها می‌تواند شناختی عمیق از فرهنگ اقوام مختلف را به نمایش بگذارد. ساختار و محتوای هر قصه مؤلفه‌های فرهنگی آن را در بردارد. در این پژوهش ساختار و محتوای قصه‌های عامیانه ایران و هند با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی عرفی بررسی شده‌اند. این بررسی در بیست داستان (ده داستان از هر کشور) در عناصری چون پیرنگ، کاراکترهای فعال، ساختار، موضوع و درونمایه، صورت گرفته و در پایان نشان داده شده است که در کنار شباهت‌های زیاد تفاوت‌های بنیادین در ساختار، کاراکترها و محتوای قصه‌های دو کشور وجود دارد که بیان‌کننده‌ی خاستگاه‌های متفاوت فرهنگی دو قوم است. http://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_5153_c5e9e3364fa79c29ed149582449cc2d2.pdf