واکاوی عناصر گروتسک در فضاسازی و شخصیتپردازی انیمههای سیاه ژاپنی با تاکید بر انیمه پاپریکا
دوره 3، شماره 2، اسفند 1403، صفحه 191-216
https://doi.org/10.30465/acas.2025.50339.1179
زهرا مقیمی، اکرم قاسمپور
چکیده انسان مدرن در اجتماع و جهان پرهیاهوی امروز، مملو از امیال و احساسات سرکوبشده است. او همیشه تلاش میکند راهی برای برونریزی و از بین بردن احساسات نامطلوب خویش پیدا کند. یکی از راههای دستیابی به احساساتی که در اعماق وجود آدمی تهنشین شده است، همذاتپنداری با فانتزیهای هنجارشکن، پیچیده و یا عمیقی است که در برخی انیمهها وجود دارد. انیمهی پاپریکا سرشار از تصاویر شگفتانگیز و متناقض است، این انیمه میتواند میل انسان را به تاریکی، نامیرایی و اکتشاف، ارضا کند. انیمهی پاپریکا کارناوالی را به تصویر میکشد که کلاژی (Collage) از فرهنگها، مذاهب، سمبلها و وقایع ملتهای مختلف است که مرز بین رؤیا و هنر با جهان واقعی است و میتوان آن را مصداقی بر نظریهی کارناوال باختین دانست. سؤال این است که بهکارگیری عناصر گروتسک چه تأثیری بر فضاسازی، شخصیتها و بهطور کل روایت اثر میگذارد؟ این مقاله در تلاش است بر اساس نظریهی کارناوال باختین، تأثیر عنصر گروتسک در انیمهی پاپریکا با تحلیل سبکشناسانه و زیباییشناسی بصری، بررسی کند.