معماری دورة شهرنشینی ایرانباستان به روایت هنر مهرسازی
دوره 2، شماره 1، شهریور 1402، صفحه 43-68
https://doi.org/10.30465/acas.2020.5028
مرتضی حصاری
چکیده ایران به لحاظ دارا بودن حوزههای مختلف جغرافیایی، دربرگیرندة جوامعی با نظامهای فرهنگی-تاریخی متفاوت است .بر پایة چارچوبهای نظری و مدارک زبان شناسی- باستانشناسی بهدستآمده از محوطههایی با حوزههای فرهنگی مختلف ایران، میتوان گونههای معماری ایران باستان را بازسازی کرد. مقطع زمانی این پژوهش دورة شهرنشینی که تطور یا به نوعی تغییر نوع زندگی از روستا به شهر است، مورد بررسی قرار میگردد. یکی از این منابع که میتوان از آن برای این پژوهش استفاده کرد، مهرها و نقوشمهری بهدست آمده از فعالیتهای باستانشناسی است. در این پژوهش سعی خواهد شد با روش توصیفی-تحلیلی و دادههایی که صرفاً مهر و اثرات مهری هستند و بهصورت کتابخانهای و در اندک موارد بهصورت مستقیم به آنها دسترسی داشتیم استفاده کرده، به پرسشهای مطرحشده، پاسخ دهیم. این پرسشها شامل، مشخص شدن کاربری برخی از سازههای معماری این دوره است که شامل معابد، قصر، انبار و سیلو، و احتمالاً آغل و طویله هستند. دیگر پرسش این پژوهش این است که چه تفاوتی بین فضاهای آئینی و درباری وجود دارد؟ و پرسش آخر این است که چرا تمامی اثرات مهری مربوط به معماری انبار و ذخیرة غذایی در خوزستان بهدست آمده است؟
