مطالعات فرهنگ و هنر آسیا

چکیده جهان پرشور هنر موسیقی و نقاشی، پشت زیبایی‌هایش، چالش‌های روان‌شناختی پنهانی برای هنرمندان دارد. این تفاوت‌های ناشناخته، نیاز به پژوهشی برای درک سلامت روان آن‌ها را برجسته می‌کند. هدف این پژوهش مقایسه شدت اضطراب، سبک‌های مقابله‌ای، و تاب‌آوری در هنرمندان حرفه‌ای موسیقی و نقاشی در شهر تهران بود. پژوهش از نوع توصیفی-مقایسه‌ای بود و جامعه آماری شامل هنرمندان با حداقل 3 سال سابقه حرفه‌ای در سال 1404 بود. نمونه‌ای شامل 100 نفر (50 موسیقیدان و 50 نقاش) به روش در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های اضطراب بک (BAI)، سبک‌های مقابله‌ای لازاروس و فولکمن (WOCQ)، و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) جمع‌آوری و با تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که موسیقیدانان اضطراب و سبک مقابله‌ای هیجان‌محور بالاتری دارند، در حالی که نقاشان از سبک مقابله‌ای مسئله‌محور و تاب‌آوری بیشتری برخوردارند. سبک مقابله‌ای اجتنابی تفاوت معناداری نشان نداد. این نتایج با مطالعات قبلی همخوانی دارد و بر تأثیر ماهیت فعالیت هنری بر سلامت روان تأکید می‌کند. پیشنهاد می‌شود که مداخلات روان‌شناختی، مانند کارگاه‌های مدیریت استرس، برای حمایت از موسیقیدانان و تقویت تاب‌آوری آن‌ها طراحی شود. پژوهش‌های آینده می‌توانند اثر حمایت اجتماعی و مداخلات آموزشی را بررسی کنند.