پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مطالعات فرهنگ و هنر آسیا 2716-9839 3 2 2025 03 18 Analysis of The Vulnerability of Female Audiences in Iranian Cinema Based on The Theory of Epigenetics (A Case Study of Two Prominent Films of Iranian Cinema) تحلیل آسیب‎پذیری مخاطبان زن در سینمای ایران بر اساس نظریه‌ اپی‌ژنتیک* (بررسی موردی دو فیلم شاخص سینمای ایران) 65 95 10247 10.30465/acas.2025.45357.1170 FA فرشته سالارکریمی کارشناسی ارشد، سینما، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محمد علی صفورا استادیار، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران امیر حسن ندایی استادیار، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2024 11 13 Cinema has become the most popular and influential art form in the 20th century, knowing its influence on the audience, including the female audience, seems very important.  The new research conducted in the field of epigenetics confirms the profound effects on human personality.  Epigenetics is a theory in the field of heredity that states genes have memories to record events.  This research, which is presented with the method of qualitative analysis and using the descriptive-analytical method, investigates the results of the conducted research, epigenetics, cinema on the vulnerability of women cinema audience and finally the possibility of transferring these roles including passivity and personality traits to generations.  Traits to different future generations.  The results of the analysis of the two selected target films from two different decades of Iranian cinema show that when a person is exposed to watching films in which women are shown as a passive being without decision-making power, her mind and consequently her character is significantly affected, and ultimately leads to more passivity. سینما طی قرن بیستم به پرطرفدارترین و ‌‌تأثیرگذارترین گونه‌‌‌ هنری تبدیل شده است، لذا شناخت ‌‌تأثیر و ‌‌تأثرات آن بر مخاطبان، ازجمله مخاطبان زن، امری بسیار مهم به نظر می‌رسد. تحقیقات جدید صورت گرفته در حوزه اپی‌ژنتیک به تاثیرات عمیق ژنتیک بر شخصیت انسان صحه می­گذارد. اپی‌ژنتیک (فراوراثت)، نظریه­ای در زمینه توارث است که بیان می‌کند ژن‌ها دارای حافظه‌ای برای ثبت وقایع هستند. این پژوهش که با روش تحلیل محتوای کیفی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است، تلاش دارد بر اساس نتایج تحقیقات اپی‌ژنتیک، ‌‌تأثیر سینما بر آسیب‎پذیری زنانِ مخاطب سینما و در نهایت احتمال انتقال این نقش‌ها از جمله انفعال و درماندگی شخصیتی را به نسل‌های آینده بررسی نماید. نتایج تحلیل دو فیلم هدفمند انتخاب شده، از دو دهه متفاوت سینمای ایران و تحقیقات صورت گرفته در حوزه روان‌شناسی، علوم اعصاب و اپی‌ژنتیک نشان می‌دهد، که بازنمایی مکرر زنان منفعل و درمانده در این فیلم‌ها، با فعال‌سازی نورون‌های‌آینه‌ای و درونی‌سازی الگوهای رفتاری، می‌تواند مسیرهای عصبی مرتبط با درماندگی را تقویت کند. این فرایند، مطابق نظریه­‌‌ی یادگیری مشاهده‌ای احتمال انتقال این الگوها به نسل‌های بعدی از طریق تغییرات اپی‌ژنتیکی را افزایش می‌دهد. https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10247_bcd0049c35799cdf57d06eaf2eb3cff6.pdf