پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مطالعات فرهنگ و هنر آسیا 2716-9839 2 1 2020 08 22 Ancient Iranian architecture from urbanism era, based of Glyptic art معماری دورۀ شهرنشینی ایران باستان به روایت هنر مهرسازی 109 130 5028 10.30465/acas.2020.5028 FA مرتضی حصاری دانشیار باستان شناسی ،دانشگاه هنراصفهان، ایران Journal Article 2020 06 01 The Urbanism architecture expresses in a public (ritual or control) and enduring manner the ability of an authority to control the materials, specialized power was symbolized and reinforced by the large scale on which processional ways, palaces, temple and houses were constructed. <br />The seals and seal impression motifs are one of the resources understanding architecture this period, that in this research has been used. The research methodology is descriptive - analytical, and data this research is library. The main purposes of this research: identify the use some of the architectural structures of this period as: temples, alcazar, repository, sheepcote; understanding the differences between parts of ritual and court; understanding the reason obtained seal motifs related to repository architecture in Khuzestan. <br />The Urbanism period was a development specific; it reached the distant frontiers of the country in what must have been a network of communication and exchange probably emanating from Susa, the basic way they symbolize power, control of which is the fundamental measure of power. A striking example of such uniformity is urbanism architecture, which is associated with all urbanism societies in ancient near East.  Urbanism architecture embraces houses, public building, Temple alcazar, repository, sheepcote; yet for all of the skills, that were invested and explain in their construction, the functional range of so “monumental architecture” found in the early civilizations was very limited. The emphasis on different types of monumental buildings also varied one early civilization to another and from region to region in a particular ancient Iranian civilization. <br />  ایران به لحاظ دارا بودن حوزه‌های مختلف جغرافیایی، دربرگیرندة جوامعی با نظام‌های فرهنگی-تاریخی متفاوت است .بر پایة چارچوب‌های نظری و مدارک زبان شناسی- باستان‌شناسی به‌دست‌آمده از محوطه‌هایی با حوزه‌های فرهنگی مختلف ایران، می‌توان گونه های معماری ایران باستان را بازسازی کرد. مقطع زمانی این پژوهش دوره شهرنشینی، که تطور و یا به نوعی تغییر نوع زندگی از روستا به شهر است، مورد بررسی قرار می گردد. در این بررسی این بخش‌ها، به‌عنوان یکی از شاخصه‌های معماری این دوره شناخته می‌شوند و شامل فضاهای دیوانی، آئینی، صنعتی و تجاری هستند.. یکی از این منابع که می‌توان از آن برای این پژوهش استفاده کرد، مهرها و نقوش‌مهری به‌دست‌آمده از فعالیت‌های باستان‌شناسی است. در این پژوهش سعی خواهد شد با روش توصیفی-تحلیلی و داده‌هایی که صرفاً مهر و اثرات مهری هستند و به‌صورت کتابخانه‌ای و در اندک موارد به‌صورت مستقیم به آن‌ها دسترسی داشتیم استفاده کرده، به پرسش‌های مطرح‌شده، پاسخ دهیم. این پرسش‌ها شامل، مشخص شدن کاربری برخی از سازه‌های معماری این دوره شامل معابد، قصر،  انبار و سیلو، و احتمالاً آغل و طویله. تفاوت فضاهای آئینی و درباری. و گذری به این مورد که تمامی اثرات‌مهری مربوط به معماری انبار و ذخیرة غذایی در خوزستان به دست آمده و چرایی این موضوع. https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_5028_d98a1e0426b49ea01d8e3c0a6a6e28b5.pdf