پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318The Establishment of Iranian Civilization in Old Asiaبنیان یابی تمدّن ایرانی در آسیای کهن1161008010.30465/acas.2025.16322.1021FAناصرتکمیل همایوناستاد، پژوهشکده تاریخ، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ، تهران، ایرانJournal Article20220612Old Asia, as the largest continent of Earth, has been home to the earliest human communities who organized their ancient lives within diverse cultures. The inhabitants of Asian lands, through migration and interactions—often challenging—left profound influences on one another and were never entirely isolated. Among the deeply rooted Asian peoples recorded in history, the most renowned may be the "Aryan" people, who branched into various groups. Over time, through cultural evolution and civilization-building, they emerged prominently during a pivotal historical period marked by the rise of urbanization, governance, and the age of writing, establishing their presence in the realm of civilization. This phenomenon has been evident since the third millennium BCE. <br /><br /><br />آسیای کهن به گونه بزرگترین قاره زمین، زیستگاه نخستین جماعتهای انسانی بوده که حیات باستانی خود را در فرهنگهای گوناگون نظم دادهاند. ساکنان سرزمینهای آسیایی در مهاجرت و ارتباط با یکدیگر که گاه بهسختی صورت میگرفت، تأثیر و تأثرات بسیار در یکدیگر باقی گذاشتهاند و هیچگاه بریده از هم نبودهاند. از اقوام ریشهدار آسیایی نامهایی در تاریخ آمده که مشهورترین آنها شاید «قوم آرین» ها باشد که به شعبههای گوناگون تقسیم شدهاند و در مراحل تکاملی زمان و فرهنگ و فرهنگسازی، در برههای از تاریخ که تحول عظیم شهرنشینی و حکومت و عصر کتابت پدید آمده آن قوم را در پهنه تمدن قرار داده است. این امر از هزار سوم پیش از میلاد مشهود است.<br /><br /><br />https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10080_ebd774c929a7f6c7e5df19e355f61e23.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250219Iran and Afghanistan Relations in "Sunless Refugee"دوگانه ایران و افغانستان در داستان آواره بیخورشید17341025410.30465/acas.2025.51985.1184FAزهراحاتمیدانش آموخته دکترای رشته تاریخ، دانشگاه تهرانJournal Article20240930This article attempts to analyze how Iranian hosts and Afghan refugees are represented in the literary work "Awar-e Bi-Khorshid" by Mohammad Hadi Mohammadi, using postcolonial theory. The main question of this study is: what messages are conveyed through the depiction of Afghan refugees in the narrative of "Awar-e Bi-Khorshid," and what role does this portrayal play in constructing a new identity for Afghans in contrast to the Iranian "Others"? The hypothesis of this research is that the portrayal of Buman, an Afghan child laborer, in Mohammadi’s narrative is reflected more prominently in the narratives of Afghan writers as well. These narratives emphasize Afghanistan’s and Iran’s differing identities, races, languages, cultures, and histories, and attempt to highlight their distinctions while also addressing the marginalized position of Afghan migrants. These stories give voice to the marginalized Afghan refugee community, enabling them not only to counter opposing narratives but also to invert this subordinate portrayal and speak about their cultural, historical, and natural advantages. Their power of speech and storytelling has influenced Iranian writers’ perceptions as well, prompting them to produce their own works within such a discursive space.مقاله حاضر با استفاده از نظریه پسااستعماری تلاش در بازنمایی نحوه مواجهه ایرانی میزبان و افغانهای مهاجر در اثر داستانی «آواره بیخورشید» نوشته محمدهادی محمدی دارد. پرسش اصلی مقاله حاضر آن است که تصویر ارائهشده از افغانی مهاجر در روایت داستانی «آواره بیخورشید» حاوی چه پیامهایی است و چه نقشی در برساخت هویت جدید از خودِ افغانی در برابر دیگریِ ایرانی بازی میکند. فرضیه تحقیق حاضر آن است که آنچه در روایت محمدی در بازنمایی زندگی بومان، کودک کارگر افغانی مییابیم به نحوی پُررنگتر در روایت نویسندگان افغانی نیز قابل ردیابی است که در آن بر هویت، نژاد، زبان، فرهنگ و تاریخ متفاوت افغانستان و ایران تأکید شده و تلاش گردیده است در مقابله با موقعیت فرودستی جامعه مهاجر، وجوه امتیازبخشی آنان برشمرده شود. این روایتها جامعه فرودستانگاشتهشده افغانی مهاجر را به صدا درآورده و به آنها این امکان را داده است که نهتنها با روایتهای مخالف خود مقابله کنند، بلکه این روایت فرودستکننده را برعکس نمایند و از مزایای فرهنگی، تاریخی و طبیعی کشور خود سخن بگویند. قدرت سخن و روایت آنها به نحوی است که توانسته است بر ذهنیت نویسندگان ایرانی نیز تأثیرگذار شده و آنها را وادار به نگارش آثار خود در چنین فضای گفتمانی کند.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10254_805b74daca86ea2e20ca9c166ee52f9e.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Ashura Sounds: A Comparative Study of Mourning Music in Minab and Muscatآواهای عاشورایی: بررسی تطبیقی موسیقی عزاداری در میناب و مسقط33641023710.30465/acas.2025.51627.1183FAبابکدهقانیمدیر تولید محتوا، مهارت های فناورانه و پیشرفته دانشکدگان توسعه فناوری و کارآفرینی معاونت علوم تربیتی و مهارتی دانشگاه آزاد اسلامی (سازمان مرکزی تهران)، تهران، ایران،0000-0002-1484-0321سیماصابر صلغیمعاون آموزشی و اجرایی دبستان دخترانه سما واحد شهر ری، سازمان مرکزی سما، سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20240920As a fundamental element in the Shiite mourning rituals, Ashura music reflects the event of Karbala and manifests deep devotion to Imam Hussein (AS) and his loyal companions. This research, adopting an anthropological and sociological approach, conducts a comparative and analytical study of Ashura sounds in the two regions of Minab and Muscat. The main goal is to accurately identify the socio-cultural dimensions of these sounds in two different cultural contexts with an emphasis on the rituals, traditions, and beliefs associated with them. The research method used is a combination of descriptive, analytical, and comparative studies that examine the meanings, concepts, and symbols hidden in the performance of Ashura sounds and their role in the social and cultural structure of both regions. This research seeks to discover the commonalities and differences of Ashurai sounds in Minab and Muscat, as well as analyze the impact of cultural, social, and historical factors on the formation and development of these traditions. The findings of this research will ultimately contribute to a better understanding of the role of Ashurai music in preserving and transmitting the cultural-religious values of the societies on the Persian Gulf coast, especially in the context of preserving the Ashura epic, and can pave the way for future research in this field.موسیقی عاشورایی، به عنوان عنصری بنیادین در آیینهای عزاداری شیعیان، بازتابدهندهی واقعهی کربلا و تجلیگر ارادت عمیق به امام حسین (ع) و یاران باوفایش است. این پژوهش، با اتخاذ رویکردی مردمشناختی و جامعهشناسانه، به بررسی تطبیقی و تحلیلی آواهای عاشورایی در دو منطقهی میناب و مسقط میپردازد. هدف اصلی، شناخت دقیق ابعاد اجتماعی-فرهنگی این آواها در دو بافت فرهنگی متفاوت با تأکید بر آیینها، سنتها، و باورهای مرتبط با آنهاست. روش تحقیق بهکاررفته، ترکیبی از بررسیهای توصیفی، تحلیلی و تطبیقی است که به بررسی معانی، مفاهیم، و نمادهای نهفته در اجرای آواهای عاشورایی و نقش آنها در ساختار اجتماعی و فرهنگی هر دو منطقه میپردازد. این پژوهش به دنبال کشف وجوه مشترک و تفاوتهای آواهای عاشورایی در میناب و مسقط و همچنین تحلیل تأثیر عوامل فرهنگی، اجتماعی و تاریخی بر شکلگیری و تحول این سنتهاست. یافتههای این پژوهش در نهایت به درک بهتر نقش موسیقی عاشورایی در حفظ و انتقال ارزشهای فرهنگی-مذهبی جوامع حاشیهی خلیج فارس، بهویژه در زمینه پاسداشت حماسهی عاشورا، کمک شایانی خواهد کرد و میتواند برای پژوهشهای آتی در این زمینه راهگشا باشد.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10237_c589c3a8f99401b24b9380e86d939842.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Analysis of The Vulnerability of Female Audiences in Iranian Cinema Based on The Theory of Epigenetics (A Case Study of Two Prominent Films of Iranian Cinema)تحلیل آسیبپذیری مخاطبان زن در سینمای ایران بر اساس نظریه اپیژنتیک* (بررسی موردی دو فیلم شاخص سینمای ایران)65951024710.30465/acas.2025.45357.1170FAفرشتهسالارکریمیکارشناسی ارشد، سینما، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمحمد علیصفورااستادیار، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانامیر حسننداییاستادیار، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20241113Cinema has become the most popular and influential art form in the 20th century, knowing its influence on the audience, including the female audience, seems very important. The new research conducted in the field of epigenetics confirms the profound effects on human personality. Epigenetics is a theory in the field of heredity that states genes have memories to record events. This research, which is presented with the method of qualitative analysis and using the descriptive-analytical method, investigates the results of the conducted research, epigenetics, cinema on the vulnerability of women cinema audience and finally the possibility of transferring these roles including passivity and personality traits to generations. Traits to different future generations. The results of the analysis of the two selected target films from two different decades of Iranian cinema show that when a person is exposed to watching films in which women are shown as a passive being without decision-making power, her mind and consequently her character is significantly affected, and ultimately leads to more passivity.سینما طی قرن بیستم به پرطرفدارترین و تأثیرگذارترین گونه هنری تبدیل شده است، لذا شناخت تأثیر و تأثرات آن بر مخاطبان، ازجمله مخاطبان زن، امری بسیار مهم به نظر میرسد. تحقیقات جدید صورت گرفته در حوزه اپیژنتیک به تاثیرات عمیق ژنتیک بر شخصیت انسان صحه میگذارد. اپیژنتیک (فراوراثت)، نظریهای در زمینه توارث است که بیان میکند ژنها دارای حافظهای برای ثبت وقایع هستند. این پژوهش که با روش تحلیل محتوای کیفی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است، تلاش دارد بر اساس نتایج تحقیقات اپیژنتیک، تأثیر سینما بر آسیبپذیری زنانِ مخاطب سینما و در نهایت احتمال انتقال این نقشها از جمله انفعال و درماندگی شخصیتی را به نسلهای آینده بررسی نماید. نتایج تحلیل دو فیلم هدفمند انتخاب شده، از دو دهه متفاوت سینمای ایران و تحقیقات صورت گرفته در حوزه روانشناسی، علوم اعصاب و اپیژنتیک نشان میدهد، که بازنمایی مکرر زنان منفعل و درمانده در این فیلمها، با فعالسازی نورونهایآینهای و درونیسازی الگوهای رفتاری، میتواند مسیرهای عصبی مرتبط با درماندگی را تقویت کند. این فرایند، مطابق نظریهی یادگیری مشاهدهای احتمال انتقال این الگوها به نسلهای بعدی از طریق تغییرات اپیژنتیکی را افزایش میدهد.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10247_bcd0049c35799cdf57d06eaf2eb3cff6.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Learning Science According to the Narration of Writing and Calligraphy Hadithsعلماندوزی در آیینه احادیث کتابت و خوشنویسی971151014510.30465/acas.2023.28562.1088FAکامیارصداقت ثمرحسینیدانشیار، پژوهشکده مطالعات سیاسی و روابط بین الملل و حقوق، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانJournal Article20241010The present article, with a structural approach, and by classification of hadiths assigned to Holiness Prophet Muhammad (S) and the Innocent Imams (A) on Writing and Calligraphy, considering historical periods of issuance of each hadith, is allocated to this question that what periods and processes of the history of science in Islamic civilization, in particular, in its first centuries, are explainable by analyzing Writing and Calligraphy hadiths . Based on such analysis, one can understand better the cultural and artistic developments of golden ages of Islamic World, i.e., Third to Fifth Hijri centuries.<br /><br />The prophet's hadiths confirms the Revelation writing, public education, moral and spiritual training of the writers, and emphasizing on basic education of handwriting encouraging beautiful writing and calligraphy. However, symbols of flourishing of Islamic civilization, such as unexampled evolution of Islamic scripts, researchers, development of sciences, creation of calligraphy jobs, and excellent writing of Quran, were gradually embodied in Ahl-e Beit's (the Innocents') Hadiths, which proves the development of Culture and Sciences in Islamic Civilization.مقاله حاضر با رویکردی ساختاری و با طبقهبندی احادیث صادره از حضرت رسول الله (ص) و ائمه اطهار (ع) پیرامون کتابت و فنون خوشنویسی؛ و با در نظر گرفتن دورههای تاریخی صدور هر یک از آن احادیث، به موضوع علم اندوزی خصوصاً در سدههای نخستین آن میپردازد. از این طریق میتوان با تحولاتِ علمی، فرهنگی و هنری قرون طلایی جهان اسلام، یعنی سدههای سوم تا پنجم هجری قمری را بهتر آشنا شد. مقاله حاضر نشان میدهد که احادیث نبوی در باب کتابت بر موضوعاتی نظیر کتابت کلام وحی؛ سوادآموزی همگانی؛ تعالیم اخلاقِی و معنوی کاتبان و نویسندگان؛ و آموزشهای پایهای نگارش خط با تشویق به زیبا نویسی تأکید دارند؛ اما به تدریج، در احادیث نشانههایی از شکوفایی تمدن اسلامی؛ مانند تطور بیسابقة خطوط اسلامی؛ ظهور ورّاقان؛ رشد علوم و دانشها؛ ایجادِ مشاغل خوشنویسان و کتابت فاخر قرآن، در احادیث اهلبیت(ع) نمایان میشود که بیانگر رشد علمی جامعه است.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10145_7520fa31d14f45add6d61e52df5a03ff.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Comparison of the type of women's clothing in the Ottoman government and women in the Qajar governmentمقایسه نوع پوشش زنان در حکومت عثمانی و زنان در حکومت قاجار1171371013910.30465/acas.2025.41490.1159FAسمانهعسگریدانشگاه دکوز ایلول، ازمیر، ترکیهJournal Article20241007Coverage is one of the topics that varies according to the geography and culture of each region. This issue has not only been affected by geography, but also by factors such as religion. Among the periods discussed among historians are the periods of the Qajar rule in Iran and the period of the fall of the Ottoman Empire in Anatolia. Women in these governments have been an integral part of society. With the advent of Islam and its acceptance by the Turks and Iranians, Islamic-Arab customs and traditions have been seen in the governments formed in Iran and Anatolia. The rules of Islam have been seen in every field, especially women's clothing. With the rise of the ideology of modernism in the world in the 18th century, the Ottoman and Qajar governments were not unaffected. Women's clothing was one of the things that changed. How women dressed in the Ottoman and Qajar rule is one of the issues that have been studied. This research seeks to answer questions such as the type of women's clothing in the mentioned periods and the answer to the extent of the influence and influence of these governments from other new cultures that emerged after the 1789 French Revolution in the world. In addition to the use of library resources, the resources of the National Archives of the President of Turkey in Istanbul have also been used to investigate this issue. طرز پوشش از جمله موضوعاتی است که بنا به جغرافیا و فرهنگ هر منطقهای تغییر میکند. این موضوع تنها تحت تأثیر جغرافیا قرار نگرفته است عواملی از جمله دین نیز بر نحوه پوشش تأثیرگذار بوده است. از جمله دورههای مورد بحث در بین تاریخنگاران دورههای حکومت قاجار در ایران و دوره سقوط امپراتوری عثمانی در آناتولی است. زنان در حکومتهای یادشده جزئی جداییناپذیری از جامعه بودهاند. با روی کار آمدن اسلام و پذیرش آن توسط ترکها و ایرانیها آداب و سنتهای اسلامی-عربی در حکومتهای شکلگرفته در ایران و آناتولی دیده شده است. احکام اسلام در هر زمینهای به خصوص پوشش زنان دیده شده است. با روی کار آمدن ایدئولوژی مدرنیزم در جهان در قرن 18، حکومتهای عثمانی و قاجار نیز بیتأثیر از آن باقی نماندند. پوشش زنان از جمله مواردی بود که رو به تغییر نهاد. نحوه پوشش زنان در حکومت عثمانی و قاجار از جمله موضوعاتی است که مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش به دنبال پاسخ به سؤالاتی از جمله نوع پوشش زنان در دورههای یادشده و پاسخ به میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری این حکومتها از سایر فرهنگهای جدیدی بوده است که در پی انقلاب 1789 فرانسه در جهان به وجود آمده است. برای بررسی این موضوع در کنار استفاده از منابع کتابخانهای، از منابع آرشیو ملی رئیسجمهوری ترکیه در استانبول نیز استفاده شده است.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10139_2b1d520ee7fa77e7ff90488dcd7b3467.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Urban semiology and its role in explaining the urban identity of Tehran during the Qajar eraنشانه شناسی شهری و نقش آن در تبیین هویت شهری تهران عصر قاجاریه1391631014410.30465/acas.2022.41701.1160FAزهراعلیزاده بیرجندیعضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه بیرجندمحدثهضیاءدانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه بیرجندJournal Article20241112Cities, like humans, have independent and different identities. Urban identity includes the characteristics that distinguish a city from other cities. The issue of urban identity plays a key role not only in identifying cities but also in the process of identifying citizens and strengthening urban culture. The identity bases of cities have been formed under the influence of natural, artificial, human and historical events. These elements play an important role as meaningful signs in reading the meanings hidden in the physical space of the city and understanding the differences and continuity of cities. The purpose of this article is to analyze the explanatory signs of urban identity in Tehran during the Qajar period and how they function. The method of this research is historical-interpretive and based on the approach of urban semiology. In this approach, the existence of signs and meanings of physical elements for reading the environment and understanding the identity-building components of Tehran in the Qajar era has been investigated. The findings of this study indicate that symbolic symbols, due to their historical, cultural and mythological origins, have a greater explanatory capacity in representing the identity components of Tehran in the Qajar era. In the process of semiotics of Tehran urban spaces in this period, some inconsistencies of signification and function can be understood only through historical significations.شهرها همانند آحاد انسانی از هویتی مستقل و متفاوت برخوردارند. هویت شهری دربردارنده ویژگیهایی است که سبب تمایز یک شهر از سایر شهرها میگردد . مقوله هویت شهری نه تنها در شناخت شهرها بلکه در روند هویتیابی شهروندان و تقویت فرهنگ شهری نقش اساسی ایفا میکند. شالودههای هویتی شهرها تحت تأثیر عوامل طبیعی ،مصنوعی ،انسانی و رویدادهای تاریخی شکل گرفتهاند. این عناصر بهعنوان نشانههای معنادار در خوانش معانی نهفته در فضای کالبدی شهر و درک وجوه تمایز و تداوم شهرها نقش بسزایی دارند .هدف مقاله حاضر تحلیل نشانههای تبیینگر هویت شهری تهران عصر قاجاریه و نحوه عملکرد آنهاست. روش این پژوهش تاریخی ـ تفسیری و مبتنی بر رویکرد نشانهشناسی شهری است. در این رویکرد حضور نشانهها و معانی عناصر کالبدی جهت خوانش محیط و درک مؤلفههای هویتساز شهر تهران در عصر قاجاریه مورد بررسی قرار گرفته است. یافتههای حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که نشانههای نمادین به دلیل دلالتهای تاریخی، فرهنگی و خاستگاههای اسطورهای آن از ظرفیت تبیین گری بیشتری در بازنمایی مؤلفههای هویتی تهران عصر قاجاریه برخوردارند. در روند خوانش نشانه شناختی فضاهای شهری تهران در این دوره برخی از ناسازههای دلالت و کارکرد صرفاً از طریق دلالتهای تاریخی قابل درک است.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10144_aa475604668730af60a0a87cc92604da.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Theoretical Expounding of the Role of Cultural Geography in Peacebuilding
(Along with Some Examples)تبیین مفهومی نقش جغرافیای فرهنگی در صلحآفرینی (همراه با برخی مصادیق)1651891013810.30465/acas.2025.51318.1182FAمهدیکریمیاستادیار، مرکز اسناد فرهنگی آسیا، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانJournal Article20241016Integrating insights from cultural geography into peacebuilding practices can significantly enhance their effectiveness. By focusing on these insights from cultural geography, peacebuilders can create communities that are not only resilient to conflicts but also thrive through diversity and cooperation. Understanding the social, historical, and spatial dimensions of these concepts allows for the development of more precise and impactful approaches to establishing and maintaining peace in different societies. Accordingly, the present article, relying on a descriptive-explanatory method, examines the interaction between cultural geography and peacebuilding and argues that by embracing and recognizing aspects such as cultural identity, place-making, cultural heritage, intercultural dialogue, the importance of bottom-up peacebuilding, and understanding the significance of the environment, peacebuilding efforts can create environments where diverse communities coexist peacefully. These strategies not only address immediate conflicts but also contribute to a long-term resilience and social cohesion. In a world still grappling with numerous challenges, learning lessons from cultural geography as fundamental principles will be effective in shaping a peaceful future.ادغام بینشهای جغرافیای فرهنگی در شیوههای صلحآفرینی میتواند بهطور قابلتوجهی اثربخشی آنها را افزایش دهد. با تمرکز بر این بینشهای جغرافیای فرهنگی، صلح آفرینان میتوانند جوامعی را ایجاد کنند که نهتنها در برابر منازعات مقاوم هستند، بلکه از طریق تنوع و همکاری نیز شکوفا میشوند. درک ابعاد اجتماعی، تاریخی و فضایی این مفاهیم اجازه میدهد که رویکردهای دقیقتر و تأثیرگذارتر برای ایجاد و حفظ صلح در جوامع مختلف توسعه یابد. بر همین اساس، مقاله حاضر با تکیه بر روش توصیفی-تبیینی تعامل میان جغرافیای فرهنگی و صلحآفرینی را بررسی کرده و بحث میکند که با پذیرش و شناخت جنبههایی مانند هویت فرهنگی، مکانسازی، میراث فرهنگی، گفتوگوی بین فرهنگی، اهمیت صلح سازی از پایین و درک اهمیت محیط زیست تلاشهای صلحآفرینی میتوانند محیطهایی ایجاد کنند که در آن جوامع مختلف بهطور مسالمتآمیز به حیات خود ادامه دهند. این استراتژیها نهتنها به حل تعارضات فوری میپردازند، بلکه به تابآوری و همبستگی اجتماعی درازمدت نیز کمک میکنند. در جهانی که همچنان با چالشهای متعددی دستوپنجه نرم میکند، آموختن درسهایی از جغرافیای فرهنگی بهمنزله اصول اساسی در شکلگیری آیندهای صلحآمیز مؤثر خواهد بود.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10138_3ebc21c4e7f9d3d8c3e7bcbffcc3cad1.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318An Analysis of Grotesque Elements in the Spatial and Characterization of Japanese Black Anime with Emphasis on Paprika Animeواکاوی عناصر گروتسک در فضاسازی و شخصیتپردازی انیمههای سیاه ژاپنی با تاکید بر انیمه پاپریکا1912161017410.30465/acas.2025.50339.1179FAزهرامقیمیدانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سورهاکرمقاسمپوراستادیار، دانشکده هنر، دانشگاه سوره0000-0002-0647-5715Journal Article20241006Modern man in today’s crowded society and world is full of repressed desires and emotions. He is always trying to find a way to get out and eliminate his unpleasant feelings. For this reason, it is possible to turn to cases that are reprehensible in society and in terms of moral and human values, one of the ways to achieve the emotions that have accumulated deep within human beings is to identify with various fantasies with the help of imagination. This can be done with the help of black cinema. The frames and scenes in the black anime convey feelings such as fear, disgust, emptiness and emptiness due to their aesthetics and unique structure, according to their content and content. Grotesque’s works have the same function, and it can be said that some Japanese animations are imbued with elements of grotesque. The purpose of this study is to investigate the structure and nature of animation, especially Japanese anime, and to investigate the influence of Grotedque on characterization, space making and narration of black works which is done in a descriptive and analytical manner. Understanding the function of the elements of grotesque in films requires analysis. انسان مدرن در اجتماع و جهان پرهیاهوی امروز، مملو از امیال و احساسات سرکوبشده است. او همیشه تلاش میکند راهی برای برونریزی و از بین بردن احساسات نامطلوب خویش پیدا کند. یکی از راههای دستیابی به احساساتی که در اعماق وجود آدمی تهنشین شده است، همذاتپنداری با فانتزیهای هنجارشکن، پیچیده و یا عمیقی است که در برخی انیمهها وجود دارد. انیمهی پاپریکا سرشار از تصاویر شگفتانگیز و متناقض است، این انیمه میتواند میل انسان را به تاریکی، نامیرایی و اکتشاف، ارضا کند. انیمهی پاپریکا کارناوالی را به تصویر میکشد که کلاژی (Collage) از فرهنگها، مذاهب، سمبلها و وقایع ملتهای مختلف است که مرز بین رؤیا و هنر با جهان واقعی است و میتوان آن را مصداقی بر نظریهی کارناوال باختین دانست. سؤال این است که بهکارگیری عناصر گروتسک چه تأثیری بر فضاسازی، شخصیتها و بهطور کل روایت اثر میگذارد؟ این مقاله در تلاش است بر اساس نظریهی کارناوال باختین، تأثیر عنصر گروتسک در انیمهی پاپریکا با تحلیل سبکشناسانه و زیباییشناسی بصری، بررسی کند.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10174_1eff77814e0b3238495a9f07d061703c.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Examining the Structure of Tiling and Inscriptions of Mosques of the Qajar Period from the Morphological Point of View, (Case Study: Nasir al-Molk Mosque in Shiraz)بررسی ساختار کاشیکاری و کتیبههای مساجد دوره قاجار از منظر ریختشناسی (نمونه موردی: مسجد نصیرالملک شیراز)2172421023510.30465/acas.2025.48459.1175FAمیترامنصوری آردکپاندانشجوی دکتری، پژوهش هنر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بین المل کیش، ایران.0009-0007-1173-6856مژگانرئوف رحیمیاستادیار گروه معماری، واحد پرند، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0001-9934-4732Journal Article20241110A mosque is a place of worship and gathering of Muslims in Islamic cities, which usually has a high position among urban or rural elements. In Iran, tiles are used both for decoration and for building strength. In most cases, tile art is used in pattern decorations inspired by motifs and colors with the geometric structure of the sun in the tiling of mosques. In the Islamic era, inscriptions became important due to the importance of calligraphy and the prohibition of painting. The decorations of the inscriptions are obtained by mixing and juxtaposing lines and motifs, and they were worked with different materials and materials according to their time, place or position. The results of this research, which is qualitative-analytical and descriptive, show that in Nasir al-Molk Mosque, the western nave is different from the eastern nave, the garland and the pearl arch. Because from the point of view of simplicity in tile designs, it only has geometric designs and no inscriptions. But the tile motifs in the Eastern Shabestan, the garland and the pearl arch include plant motifs and animal motifs such as the nightingale, which is a feature of Qajar architectural motifs, are not seen. Among these plant motifs, the motifs of buildings and architecture in the European style are very prominent. In terms of inscriptions, according to the abundance, priority is given to the third script and then the Kufi script with themes of Quranic verses and supplications.مسجد مکان عبادت و تجمع مسلمانان در شهرهای اسلامی است که معمولاً در میان عناصر شهری و یا روستایی جایگاه والایی دارد. در ایران از کاشی هم برای تزئین هم به منظور استحکام بنا استفاده میشود. در اغلب موارد، هنر کاشی در تزئینات الگویی با الهام از نقوش و رنگها با ساختار هندسی شمسه در کاشیکاری مساجد استفاده میشود. در دوران اسلامی به دلیل اهمیت خوشنویسی و تحریم نقاشی کتیبهها حائز اهمیت شدند. تزئینات کتیبهها از ممزوج شدن و درکنارهم قرارگرفتن خط و نقش به دست میآیند و بر حسب زمان، مکان یا موقعیتشان با مواد و مصالح مختلف کار میشدند. نتایج حاصل از این پژوهش که به روش کیفی- تحلیلی و توصیفی صورت گرفته است، نشان میدهد، در مسجد نصیرالملک شبستان غربی شبستانی متفاوت از شبستان شرقی است. شبستان غربی از منظر سادگی در نقوش کاشی، فقط نقوش هندسی دارد و کتیبهای ندارد، اما نقوش کاشی در شبستان شرقی، گلدسته و طاق مروارید شامل نقوش گیاهی است و نقوش جانوری همچون بلبل که شاخصه نقوش معماری قاجار است، دیده نمیشود. همچنین، در میان این نقوش گیاهی نقوش ابنیه و معماری به سبک اروپایی بسیار خودنمایی میکند. از نظر کتیبهها نیز با توجه به فراوانی، خط ثلث و سپس خط کوفی با مضامین آیات قرآنی و ادعیه اولویت دارد. خط نستعلیق هم در مواردی دیده میشود که از آن برای کتیبههای اطلاعرسان استفاده شده است.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10235_d87d3902e1c4efdc9d79e94c4921bb40.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Memory Politics and Migrant Identity: An Ethnography of the Collective Memory of Afghan Migrants in Iranسیاست حافظه و هویت مهاجرتی: مردمنگاری حافظۀ جمعی مهاجران افغانستانی در ایران2432771020110.30465/acas.2025.51308.1181FAحسینمیرزائیگروه مطالعات فرهنگی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0000-0003-0781-5280Journal Article20241014The subject of migration, as a global phenomenon, not only has economic and social dimensions but also encompasses profound cultural and identity-related aspects. Afghan migrants in Iran, with shared experiences of war, migration, and life in the host country, have formed a collective identity influenced by migration policies, social discrimination, and cultural resistance strategies. This research examines the role of collective memory in shaping the identity of migrants, the impact of government policies, and their cultural resistance strategies. The research methodology is qualitative with an ethnographic approach, utilizing techniques such as participant observation and in-depth interviews with 22 migrants (16 men and 6 women) in the Ghaem neighborhood of Qom. The findings indicate that the collective memory of migrants, as a dynamic process, is shaped by factors such as shared experiences, Iran's migration policies, and socio-economic discrimination. Restrictions on residence, employment, and education directly affect their collective memory and identity. Moreover, migrants employ strategies such as preserving language, celebrating traditional festivals, preparing traditional foods, and transmitting personal narratives to resist cultural assimilation and safeguard their identity. The results suggest that reforming migration policies can help create an environment where migrants are able to maintain their identity and achieve better integration. This approach not only improves their social and cultural conditions but also strengthens intercultural interactions.موضوع مهاجرت، بهعنوان پدیدهای جهانی، نه تنها بعد اقتصادی و اجتماعی دارد، بلکه بُعد فرهنگی و هویتی عمیقی را نیز در بر میگیرد. مهاجران افغانستانی در ایران، با تجربیات مشترکی از جنگ، مهاجرت، و زندگی در کشور میزبان، هویتی جمعی را شکل دادهاند که متاثر از سیاستهای مهاجرتی، تبعیضهای اجتماعی و راهبردهای مقاومت فرهنگی است. در این پژوهش، نقش حافظه جمعی در شکلگیری هویت مهاجران، نقش سیاستهای دولتی، و راهکارهای مقاومت فرهنگی آنان مطالعه شده است. روش پژوهش، کیفی بارویکرد مردمنگارانه و بهرهگیری از تکنیکهای مشاهدهحینمشارکت و مصاحبههای عمیق با 22 مهاجر (16 مرد و 6 زن) در شهرک قائم قم طراحی شده است. یافتهها نشان میدهد که حافظه جمعی مهاجران بهعنوان فرآیندی پویا، تحت پوشش عواملی چون تجارب مشترک، سیاستهای مهاجرتی ایران، و تبعیض اجتماعی-اقتصادی قرار میگیرد. محدودیتهای اقامت، کار و تحصیل، بهطور مستقیم حافظهجمعی و هویت آنها نشانه میرود. افزون بر این، مهاجران از راهبردهایی همچون حفظ زبان، برگزاری جشنها، تهیه غذاهای سنتی، و انتقال روایتهای شخصی در جهت مقاومت فرهنگی و پاسداری از هویت خود استفاده کردهاند. نتایج نشان میدهد که اصلاح سیاستهای مهاجرتی میتواند به ایجاد محیطی که در آن مهاجران امکان حفظ هویت و ادغام بهتر خود را داشته باشند، کمک کند. این رویکرد نهتنها وضعیت اجتماعی و فرهنگی آنان را بهبود میدهد، بلکه تعاملات بینفرهنگی را نیز تقویت مینماید.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10201_7fd3b80fb1884e2927df46a7139bb8bf.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمطالعات فرهنگ و هنر آسیا2716-98393220250318Ashura Khaneh Kingdomعاشورا خانه پادشاهی حیدرآباد2792971014010.30465/acas.2025.31311.1113FAمحمد رضانیتیاستادیار، تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرمسار، ایرانJournal Article20240829The sultans of Qutb Shahi ruled in Deccan from 1518 to 1687. Its founder was Sultan Mohammad Qoli qutb Shah. After the establishment of the Safavid state in Iran, they officially declared themselves Shiites, and Sultan Mohammad removed the sermon in the name of the caliphs and recited the sermon in the name of Ismail, the founder of the Safavid dynasty. Qutb Shahi has always been on their official agenda. And this helped a lot in the development of Shiite culture, which also created a great influence on the Iranian language, literature, culture and architecture. It is on the day of Tasua and Ashura. For this purpose, places called Ashurakhaneh were built, and in this article has been introduced the oldest and largest one in Hyderabad, which was built by Qutb Shahian, . It should be noted that most of the contents of this article are the result of the author's observations and for this reason little resources have been used.<br /><br /><br /><br /> سلاطین قطب شاهی در دکن از سالهای 1518تا سال 1687 میلادی معادل 1066 هجری حکمرانی نمودهاند. پایهگذار آن سلطان محمدقلی قطب شاه (1580-1611 م) است. قطب شاهیان اهل همدان و از نسل ترکان قراقویونلو هستند و ابتدا گلکنده<sup> </sup>در نزدیک حیدرآباد را پایتخت خود قرار دادند به لحاظ مذهبی پس از تأسیس دولت صفویه در ایران رسماً خود را شیعه اعلام نمودند و سلطان محمد خطبه به نام خلفا را حذف و به نام اسماعیل مؤسس صفویه خطبه خواند و سپس تمامی مساعی خود را در ترویج آیین شیعی به کار گرفت و کاری که در دوره پادشاهان دیگر قطب شاهی در دستور کار رسمی آنان همیشگی شد.و این امر کمک زیادی به توسعه فرهنگ شیعی کرد که به همراه آن نفوذ فراوانی برای زبان و ادبیات و فرهنگ و معماری ایرانی ایجاد کرد. یکی از این موارد سنت عزاداری در ماه محرم بخصوص عزاداری در دهه اول آن و در روز تاسوعا و عاشورا است . به این منظور اماکنی به نام عاشوراخانه ساخته شد که در این مقاله به معرفی قدیمیترین و عظیمترین آن در حیدرآباد که به دست قطب شاهیان بنا گردید پرداخته شده است . لازم به ذکر است، افزون بر منابع مکتوب موجود و قابل دسترس، مطالب این مقاله حاصل مشاهدات نویسنده است.https://asianculture-artstudies.ihcs.ac.ir/article_10140_d85688fce613669775c5eef50f20386a.pdf